-*- ด้วยหัวใจ
2007-07-20
เคยมั๊ยในบางครั้งที่อยากอยู่คนเดียว
ไม่อยากพบใคร...อยากอยู่ในที่เงียบๆสักพัก
ไม่ใช่โลกส่วนตัว..ขอเพียงแค่มุมส่วนตัวเท่านั้น
ในบางครั้งที่สับสน..ไม่รู้คำตอบของบางสิ่ง ที่เข้ามารบกวนจิตใจ
ไม่รู้จะทำยังไงให้ใจ...เข้มแข็ง.....
หลายครั้งที่ความรู้สึกบางอย่างไม่สามารถบอกใครได้
ไม่สามารถพูดออกมา..แม้จะอึดอัดสักเท่าไร...ก็อธิบายไม่ได้.
อยาก..ร้องไห้คนเดียว ให้มันสะใจ
เคยรู้สึกสับสน. .ไม่รู้จะทำยังไงกับตัวเอง. .มีหลายปัญหาที่วนเวียนอยู่ในหัว
อยากอยู่คนเดียว..........
นั่งอยู่คนเดียวในที่ๆนึง เงียบมากๆ...ฝนกำลังตก
รู้สึกว่าเงียบเกินไป เราเปิดเพลงฟัง เราไม่ได้อยากฟังเพลง แค่ไม่อยากรู้สึกว่าเหงา ว้าเหว่ โดดเดี่ยว...
น้ำฝนที่ตกอยู่ข้างนอกเกือบจะไหลพร้อมๆกับน้ำตาของเรา ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน??
เสียงเพลงก็ทำให้เราไม่เหงาหรอก แต่มันก็ไม่ได้ช่วยลบความรู้สึกที่มีในใจของเรา
เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ เราก็ยังอยู่คนเดียว จะทำยังไงดีให้น้ำตาหยุดไหล? เราถามคำถามนี้วนไปมาอยู่ในหัว แต่ก็ไม่มีคำตอบใดๆ
แต่ในที่สุด...แม้จะไม่มีคำตอบใดๆ สำหรับทุกๆคำถามที่ยังอยู่ในใจ แต่เราก็คิดได้ว่าไม่มีอะไรสำคัญเกินกว่าความเป็นตัวของเรา
เราจะทุกข์...จะคิดมาก...จะจมอยู่กับความเสียใจและน้ำตาไปทำไม ในเมื่อเราก็ยังเป็นเรา..เราไม่ต้องการให้ใครหรืออะไรมาทำให้เราไม่มีความสุข..................
"เพราะทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวของเรา"
สารภาพ
>>> โกหกทั้งเพ
>>> เมย์พิมพ์ * เอ้แต่ง
